Fryderyk Chopin - Polski Geniusz


Idź do treści

Fryderyk Chopin - Dzieciństwo

Ojciec kompozytora w młodości opuścił Francję i dotarł do Polski, gdzie poznał i poślubił Justynę Krzyżanowską. Przyszły geniusz urodził się w Żelazowej Woli, wsi koło Warszawy, według rejestrów kościelnych 22 lutego 1810 roku, chociaż matka utrzymywała iż był to 1 marca. Miał 3 siostry, z którymi spędził radosne młodzieńcze lata. Już jako dziecko był genialny. Rysował karykatury, pisał wiersze i bez żadnego przygotowania grywał na fortepianie w duecie z siostrą Ludwiką. Mając 6 lat zaczął pobierać lekcje gry na fortepianie u miejscowego nauczyciela, który zapoznał młodzieńca z klasycznym niemieckim repertuarem, a szczególnie z dokonaniami Jana Sebastiana Bacha. Bardzo lubił improwizować, a będąc w wieku zaledwie siedmiu lat, opublikowano jego pierwszą kompozycję – poloneza. Lokalna prasa od razu okrzyknęła młodziana geniuszem.
Sława rozniosła się w tak szybkim tempie iż w niedługim czasie był zasypywany zaproszeniami do publicznych występów. Pierwszy koncert dał w wieku ośmiu lat, a w wieku 11 lat zaczął pobierać lekcje kompozycji w Szkole Głównej Muzyki w Warszawie. Mając 15 lat opublikował swoje rondo na fortepian. W rok później rozpoczął studia pod kierunkiem J. Elsnera. Będąc studentem z pasją uczęszczał na tyle wieczorków muzycznych, oper i koncertów na ile tylko zdołał. Niestety Warszawa nie należała do liczących się ośrodków muzycznych. Z racji tego wkrótce w Chopinie zaczęła wzrastać potrzeba wyjazdu za granicę, w celu zdobycia większych muzycznych doświadczeń. W roku 1829 wystąpił z serią koncertów w Wiedniu, spotykając się z zachwytem słuchaczy. Wiedeńczycy byli olśnieni nowatorskim stylem muzyki Chopina. Wracając do Warszawy miał postanowione zrobienie międzynarodowej kariery. Ani na chwilę nie przestał komponować, tworząc w tym czasie m.in. dwa koncerty i wariacje na temat „La ci darem” z opery Mozarta, które Chopin stworzył z myślą o wykorzystaniu swoich umiejętności instrumentalnych. W utworach tych widać jeszcze bardziej wzbogaconą technikę gry na fortepianie.
W kompozycjach Chopina, pomimo całej wirtuozerii, można było dostrzec również głębokie znaczenie, podczas gdy utwory innych kompozytorów zawierały skomplikowane pasaże, wyłącznie aby pokazać umiejętności instrumentalne wykonawcy. Umiejętne użycie pedałów i w odpowiedni sposób ułożenie układu palców wzbogaciły jego moc. Styl gry na fortepianie, który zapoczątkował polski pianista zdominował cały wiek. Jego krystaliczny talent sprawił iż wyprzedził on swoją epokę. Współcześni kompozytorzy doceniali niezwykłą subtelność wykonywanych przez niego utworów, nie zwracając uwagi na to jak nowy i na wskroś polski jest język muzyki Chopina.

Wstęp | Dzieciństwo | Wiedeń-Paryż | Życie w Paryżu | Muzyka Chopina | Miłość i Choroba | Ostatnie Lata | Galeria | Mapa witryny


Powrót do treści | Wróć do menu głównego